Bayrami biraktik geride...

Bayrami geride biraktik, bizim bayram basladigi gün sona erdi ve yerini is güc telasina birakti… Pazar günü güzel bir gün gecirdik, cok fazla birsey yapmadik. Leon Can bayramlik kiyafetlerine cok sevinmedi ama ona Türkiye’den aldigim kislik ayakkabilari görünce coook sevindi. Bizi ziyarete gelen alt komsuma (Roswitha) „schöne Schuhe, schöne Schuhe“ = güzel ayakkabi, güzel ayakkabi deyip durdu. Günün sonundada ayagindan cikarmak istemedi. Ayakkabilari simdi salonun bas kösesinde duruyorlarJ

Onun disinda tatli yapma planlarim suya düstü, daha dogrusu ben suya düsürdüm. Simdi yapsam iki kisi yiyecegiz bir tepsi tatliyi, alacagiz kilolari. Onun icin vazgectim vede ramazandan kalan güllacimizi yaptim. Hic olmazsa sütlü tatli, sekerinide az koydum. Daha bir icimiz rahat yedikJ

Bayramin geldigini cok fazla hissetmedik, belki burada aile, akraba, tanidik olsa daha güzel gecerdi diye düsünüyorum ama yok iste… Cumartesileri bizim evin yakinina semt pazari kuruluyor, semt pazari deyince büyük birsey zannetmeyin, iki sebze, bir cicek ve bir peynir, zeytin standindan ibaret kendisi. Cicekci ve peynirci Türk, gittim cumartesi yanlarina kutladim bayramlarini. Sasirdilar… Leon Can’i sevdiler, aa sarisin hic Türk’e benzemiyo falan diye alisik oldugum muhabbetleri yaptilar. Biraz olsun sohbet etmek hosuma gitti dogrusu, özlemisimJ Ah birde gecen hafta krestede buna benzer bir sey oldu. Leon Can’i sabah birakirken bir babada oglunu getirmisti. Ayni günün ögleden sonrasi almaya gittigimde minisi, bu seferde cocugun annesi gelmisti almaya. Bende Leon Can’la türkce konusunca, sasirdi kadin, „aa Leon Can türkce anliyormu??“falan oldu. Benim kocam da Türk’te diye devam etti sohbet… Simdi kocasi cocugu krese ilk getirdiginde Leon Can’i görmüs. Eve gidince alman esine kreste bir cocuk gördügünü, Türk’e hicmi hic benzemedigini ama isminin Can oldugunu anlatmis. Birde üstüne üstlük Leon Can’la türkce konusupta benim minik adam anlayinca dahada sasirmisJ Beni burada pek Türk’e benzetmiyorlar, Leon Can’i da mütemadiyen. Hep ayni sorularla karsilasiyoruzJ Sanki sarisin mavi gözlü Türk hic yok dünyada…Insanin kliselerle ugrasmasi zor velhasil!! Birde benim 8 senedir burada olduguma inanmayanlar var, „olamaz canim, kesin burada dogmussundur sen“ gibi geyiklerde dönmüyor degil.Ya böyle iste, konu nereden nereye geldi. Bende bircok insanla muhatap olup gicik olacagima, birkac tane arkadasimla ufak seylerden mutlu olmayi yegledim kisacasiJ Thomas bir Türk’le tanismis, cat pat tükcesiyle sohbet etmek istemis adamla, yanlarindaki bir adam, „lütfen almanca konusurmusunuz, Almanya’da yasiyoruz neticede“ diye tersleyivermis bunlari! Insanlar hala nelere takiliyorlar degilmi!! Neyse bende yine bir dokun bin ah isit duygusal durumlari söz konusu, bayram falanda girince araya böyle oldu iste…

Benden simdilik bu kadar. Leon Can’in 2. Dogumgünü yaklasiyor, hediye konusunda kararsizim, abartmak istemiyoruz hic bir sekilde. Ne alcagimiza karar veremedik henüz, alet edevat cantasi alalim diye düsündük ama varsa önerileriniz cok sevinirimJ Sevgiler…