Cünkü yazima hangi basligi koyacagima karar veremedim:) Öncelikle dünden baslayayim, dün benim dogumgünümdü, 33 bitti söylemesi ayip! En güzel dogumgünü hediyem ise minisin sabahin köründe yatakta babasina "wasser trinken" demesiydi! Böylelikle Leon Can 20. ayinda ilk iki kelimeli cümlesini kurdu, biz tabii hemen bi daha bi daha diye israr ettik ama i-ih olmadi:) Sonrada bahcede bide "danke schön" dedi, cok sevindik. Iki dil ögrenmeyi biraz yavaslatiyor ama olsun, kararliyiz yinede.
Sonra bahcede kiraz topladi, kirazlar kova yerine bizim kafamiza atildilar ama olsun, kahkahalar süperdi!
Sonra bugün isten eve gelirken pek cok düsünceler gecti kafamdan, hayatimda yeni bir dönem basladi. Leon Can'la zaten bambaska bir dönem baslamisti ama simdi yeniden organize olmak gerek. Isten cik, Leon Can'i al, eve gel, minisi yatir, evin islerini, yemek olayini falan hallet, aksam pestilin cikmis vaziyette yat, ertesi gün yine 5.30 da kalk, ayni tempo... Bu arada minisin gelisimine özen göster... Bilmiyorum calisan ve ailesinden kimsesi yakininda olmayan anneler nasil yapiyorlar acaba... Ben biraz yoruldum galiba...
Sevgiler
2 yorum:
Oncelikle DOGUMGUNUN KUTLU OLSUN.
Duyduguma gore 30lu bisiler olmussun - n eoldugu onemli degil :))
Ben calismiyorum ama uzakta ve yalniz olmak cok zor.Her zaman olmasada , ihtiyacim oldugunda...**mesela , kisa birsure once agir grip gecirdigimde ilyas'a bakmaya , mamasini yapmaya , uykusuz kalmaya devam seklindeydi
Coook tesekkürler! Evet cok haklisin, insan bazen cok ihtiyac duyuyor yakinda annesine...
Yorum Gönder