Ah anne olmak zor...

Az isli güzel bir kapanis olacak bugünJ Evde beni bekleyen isleri saymiyorum tabiiki. Bazen kendimi sabah kalkinca programlanmis bir robot gibi hissediyorum, söyle ay ben bugünde baska bisey yapayim olayi yok. Bugün isten cik, alisveris ya, eve git, temizlik, camasir, bitirki haftasonuna kalmasin. Bütün bu isler icin 1,5 saatin var, hizli ol! 16:00 da Leon Can’i al onunla tren raylarini kur, cuf cuf Eisenbaaahhnnn oyna, Lightening Mc Queen puzzelini yap, o arada acele mutfaga bak, yemek ne alemde. Sonra masayi hazirla yemek ye oglusla, Thomas daha gelmedi isten…

Yemekten sonra banyoya, disleri fircala, pijamayi giydir, aradaki mizirdanmalari „ama sen bana sunu yaptin, sen bana bunu yaptinlari“ saymiyorum. Derin nefes al…Saat 19:30 cumburlop yataga… Masal oku Yakari cd sini ac (ben cizgifilmini izlerdim, simdi Leon Can izliyor yada dinliyor), hadi sen Alis’e masal oku bende mutfagi toplayayim de… Mutfagi topla cayi koy, caysiz olmaz aksamlari, herseyden vazgecerim caydan aslaJ Üff anlatirken yoruluyor insan…

Bütün bunlarin yaninda nasil yetistireyimde vatana millete hayirli, saygili, sevgili bir birey olsun cabalari…

Ama her ne olursa olsun, bazen kafayi yiyecek gibi olsamda, sabahlari ben sana sarilmadim, öpmedim diye boynuma atlayan, sevgi dolu bir cocuk oldugunu her firsatta gösteren Leon Can, bütün stresi unutturuyorJ

Ah anne olmak zor, birde ikinciyi istemek delilikJ Ama söyle minnacik bisey, sarip sarmalayacagin korunmasiz, minicik, güzel kokulu, güzel olmazmiydi?? Olurdu valla hemde nasil!!

7. Doktor kontrolümüz

Bu hafta 7. doktor kontrolümüz vardi. Doktorun yardimcisi biri soru formu verdi elimize, cocugun davranisindaki anormallikleri tespit etmek icin. Bircok soru vardi yanitlanmasi gereken, dogru yada dogru degil secenekleriyle. Aklimda kalanlari sizinle paylasmak istedim, dogru yada dogru degil diye cevaplayabilirsiniz, dogrularin sayisi cogunluktaysa cocuga burada psikolojik tedavi uygulaniyormus.

1.      Cocugum gece en az bir kere uyanir ve en az bir saat uyanik kalir.

2.      Haftada en az üc kere kötü uyur. (bir saat uyanik kalir)

3.      Ben istemiyorum ama cocugum hergece bizim yanimizda yatiyor.

4.      Hic istahi yok.

5.      Cok zayif.

6.      Cok yemek secer.

7.      Bir cok seyden panic derecesinde korkar.

8.      Anneden cok zor ayrilir.

9.      Anneden ayrilirken en az 15 dakika aglama krizine girer.

10.    Cok korkak.

11.    Cok hareketli, sakin oturamaz hic.

12.    Oyun oynarken cok dikkatsizdir, risk yaratan durumlar olabilir.

13.    Tehlikeli aktivitelerden hic korkmaz.

14.    Hergün mutlaka bir kez sinir krizi gecirir.

15.    Evde hic söz dinlemez.

16.    Etrafini esyalari kirar sIk sIk.

17.    Yabancilardan cok korkar.

18.    Er yabanciye laf atar, konusmak ister.

19.    Tanistiktan kisa süre sonra gider yabanci biriyle.

20.    Sevilmesinden hic hoslanmaz, öpüsüp koklasmak istemez.

21.    Odasinda bir sey degistimi panik derecesinde tepki gösterir.

22.    Cevresine karsi nötrdür (bosa bakan gözler, reaksiyonsuzluk)

23.    Aciya karsi cok dayanikli.

Bunlar akilimda kalanlar. Biz gittik, doktor Leon Can’la sohbet etti, iki dilide konusup konusmadigini sordu. Cogunlukla almanca konussada türkceyide anliyor ve bazen konusuyor dedim bende. Gece yatarkenki ayak agrilarini sordum, bunun bir fenomen oldugunu, büyürken böyle seylerin olabilecegini söyledi. Doktor anlatirken, benim ayaklarim futbol oynarken hic agrimiyor dedi Leon Can’da.

-          Sen futbol oynamayi seviyormusun?

-          Evet seviyorum.

-          Gol attinmi sen hic peki?

-          Evet bir cok bukadar (elini 5 yapiyor) attim. Ama Niklas hic gol atamadi, bide onun disi düstü. Böyle plumps yapti.

-          Aa öylemi neden düstü disi?

-          Gol atamadi ya ondan.

Doktor Istanbul’a gittiginden ve bu sehri süper buldugundan falan bahsedince almanca bende anneanneye dedeye gittim dedi, anneanne ve dedeyi türkce gerisini almanca söylediJ Sonra doktora bu kelimelerin ne demek oldugunu anlatti.

Neticede doktor davranis seklini cok dogal buldu, konusma, anlama yetenegimi derler ne derler sehr gut J dedi. Sonra Leon Can‘a aferin cok akilli  durdun sen deyince Leon Can’da tabii ben büyük ve güclüyüm dediJ Eve giderkende büyük ve güclü ya binmek istemedi pusetine. Bugün müzik okulu var, futboldan vazgectik seneye gitmeyi düsünüyoruz, biraz erken simdi. Ama müzik okulunda egleniyor galiba, ben kapinin önünde bekliyorum icerden gelen sesleri duyuyorum sadece. Ne yaptiniz diye sorunca düürüürlüüü diye agziyla flüt yapiyor eglenceli cocukJ

Bir haller var üzerimde...

Yine ne cok ara vermisim… Su sirlar pek iyi degilim, bu kres meselesi, olagan günlük seyler dedigimiz olaylar derken icim pek bi sIkIlmIs! Leon Can krese devam ediyor, pek bir problem yokmus gibi görünüyor ama, oradaki cocuklarin tavrindanmidir nedir istediklerini evde bagirarak halletmeye calisiyor. Sanki sürekli savunma halindeymis gibi bir tavri var… Bizde sabir sabir seklinde dolasiyoruz evde. Su anda bagirmani gerektirecek hicbirsey yok Leon Can, ama neden atiyorsun yastiklari yere standard cümlemiz oldu. Dün bana sinirlendi elindeki roketini firlatti atti yere, kanadi kirilmadi ama yerinden cikti. Madem yere atacak kadar degersiz, o zaman oynamanada gerek yok onunla diye kaldirdim oyuncagi. Agladi agladi, sen bana kizdin beni cok üzdün diye… Kresteki cocuklara sürekli birseyler ispat etme cabasinda galiba, evdede ayni durum devam ediyor. Bu durum üzüyor beni. Tecrübelerinizi paylasirsaniz sevinirim…

Bu degisimin disinda pek bir sikayetim yok aslinda, Leon Can hala ayni sevgi dolu cocuk, krese babayla gidiyor anne arabayla durup kresin önünde “güle güle” demezse (yoksa allahaismarladikmiydi??)  olmaz, anneninde oglusunda günü güzel baslamazJ Ögleden sonra onu almaya gittigimde cogunlukla ögretmenin yaninda buluyorum, el isi yapiyor oluyorlar. Dün balona kagit yapistiriyorlardi, eli yüzü yapiskan icindeydi, bide kocaman önlük giydirmislerdi kiyafetleri kirlenmesin diye, cok komikti hali. Yemek yemede bir problemimiz yok, dün etli pirasa yedi, yemez belki diyordum ama sasirtti beniJ Yemegimiz bitince nediyorduk diyorum, afiyet olsun eline saglik diyor. Aksam yatarken Allah’im iyi uykular ver bana diyor. Efsun ben seni cok seviyorum diyor, böcegiiim, cicegim, kocuummm(?!), askiimm diye heryerimi öpüyorJ Seni yerim diyorum, ben misir degilimki nasil yiyeceksin diye cevap veriyor. Önlügünü takarmisin diyorum, eger o anda Thomas atilip önlügü takmak isterse kiziyor, Efsun bana dedi, senin adin Leon Can degil diyor. Sasirtiyor, güldürüyor vede delirtiyorJ

Bu arada hormonlar costu galiba, cevremde sürekli hamile ve bebekli insanlar görüyorum, algida secicilikmi acaba nedir ki?? J Bir yandan yas geciyor kardes gelsin Leon Can’a diyorum bir yandanda su ana kadar gecirdigim zamani bastan almak biraz korkutuyor beni galiba. Hayirlisi bakalim zaman ne gösterecek… Keyfim pek yok anlayacaginiz, depressif haller sardi bünyemi…

Dinazor severim puzzle yaparim, Efsun'uda ama ama diye cildirtirim:)

Bir hafta tatilin ardindan ilk is günü. Leon Can bu sabah krese gelen ilk cocuktu. Sabahin kör karanliginda el ele tutusup kostuk krese soguk diye diye.

Yarin cocugum 3 yasina girecek J Zaman ne cabuk geciyor… Benim ekimde 3 yasima gircem diyip durdu son zamanlardaJ Benim en iyi arkadasim o, kendisi öyle diyor. Efsuun ben senin en sevdiginim dimi diye sordu gecende, evet dedim öylesin. Peki ben kimin sevdigigim dedim, benim diyecegini beklerken, sende Thomas’in sevdigisin dediJ

Almancasi türkcesinden daha iyi mütemadiyen. Daha uzun cümleler kuruyor, her istedigini anlatabiliyor, anlamadigi bilmedigi bisey olursa ben anlatamiycam diyor. Efsuun gel bak ben sana göstereyim ne oynicaz diyor benimle oynamak istediginde. Bide senin canin sIkIldImI diye soruyor, oyuna yer yapiyor yani. Soruyor deyince yemek yapiyorsam eger geliyor yanima Efsunn sen yemek yapiyosunmu diye soruyor. Soru cümlelerin sonu hep böyle bitiyor! Sevdigi birseyi yerken himmm ben balik cok severim diyorJ Azicik isininca yanaklari allik sürmüs gibi kirmizi kirmizi oluyor. Gözleri ilk dogdugu kadar mavi degil hafif koyulasti, yesile dönüyor diyenlerde var ama bana gore hala mavi. Iki tekerlekli bisikletine binmeyi cok seviyor, kaskimizi takip düsüyoruz yollara. Ben polisim durun kacmayin diye bagiriyor arkamizdan. Gecen bisikletine binerken yoruldum ben büyük abiler gibi tasiycam bisikletimi dedi ve bisikletin yaninda yürüdü.

Resim, puzzle yapmayi hamur yogurmayi cok seviyor. Bide dinazorlari cok seviyor, evde üc boyutlu kitaplarina bakip duruyor, second hand pazarlarinda gidip gidip dinazorlari topluyor. Ah bide Lego’sunu unutmamak lazim, Leogo’yla U-Boot yapmayi seviyor. 5 milyon tane arbasini yatarken diziyor yatagina, kuzusunun yanina park ediyor arabalar. Gece yavascacik cikariyoruz arabalari yataktan bi yerine batmasin diye. Yeni krese basladigindan beri uyku düzeni bozuldu biraz, aksamlari ayni saatte yataga gidiyor ama uyumasi cok zaman aliyo, dün tam 1,5 saat uyumaya calisti, sonunda mizirdana mizirdana uyudu. Thomas 10 a yakin masal okuyor uyuyabilmesi icin. Bebekliginde dinledigi ninni cd sini cikardim yine piyasaya, yatarken bayagidir Bob der Baumeister dinliyordu hadi dedim belki müzik biraz sakinlestirir ama dün gece anneee yanima gel diye cagirdi gece saat 3 civari yanina gittimki toplamis yatagindaki bütün hayvanlari ben hayvanlarla sizing yaniniza gelcem dedi. Neyse hadi gel bakalim dedim ama bunun aliskanliga dönüsmesinden tirsmiyor degilim. Yataga enlemesine yattigi icin onun bizimle yatmasi bizim sifir uyumamiz anlamina geliyor. Bu arada gece uyanmalarinda yatagindan hic kendisi cikmiyor, üstelik yatagin öndeki 3 cubugunu cikarmamiza ragmenJ Terrible two sürecine hayirlisiyla bizde girmis bulunuyoruz, sudan cikmis balik gibiyim. Hani dersinizi calisirsiniz calisirsinizda sinav zamani akliniza hicbisey gelmez, aynen o haldeyim! Ama ama baslayan cümleler, ona kizmadigim halde, sen bana kisdinnn amaaa, uvaaaaa diye bitiyor!!Harvey Karp’in “Das glücklichste Kind der Welt” ini okuyorum, dönüp dönüp tekrar okuyorum. Böyle sürekli bir mizir mizir durumu var istedigi bisey olmayinca. Sonrasinda aglama, dahada yetmezse kendini yerlere atme, bakti anneden tepki yok etrafa yastik falan firlatma, tam program yani! Gecen yastiklari atiyordu yine salonda etrafa, Leon Can’cigim atma annecigim yastiklari etrafa dedim, hic güzel görünmüyor. Waruuummm? Das macht doch so viel Spaß!!! (neden, bu cok eglenceli ama!!) demezmi. Hay Allah’im yarabbim!!

Ama yinede hakkini yemeyeyim, cevremdeki cocuklari gördükce benim cocugum melek diyorumJ

Canim benim daha nice dogumgünlerini görürüz insallah hepberaber!! Seni cooook seviyorum!!!

Bir haftanin raporu

Bugün bir hafta oldu Leon Can'in yeni kresine baslayali.Bir hafta gecti hemencik Leon Can'in krese gitmek istememe gibi bir durumu yok ama tam olarakta alismis degil. Yanina gelen cocuklarla oynuyormus ama kendi kimsenin yanina gitmiyormus. Cekingenmis hala... Iki gün önce ilk veli toplantimiz vardi, yaz tatilinin 4 hafta oldugunun müjdesini aldik:( Thomas'a da banada bir seferde 3 haftadan fazla izin vermiyorlar!Mecburen nöbetlese izin alicaz!

Bugünün zor bir gün olma ihtimali yüksek cünkü Leon Can sabah 7 aksam 4 kalacak kreste. Anne arkadasiyla Ikea'ya gidecek, biraz kafami dagitmam lazim... Zor bir hafta gecirdim... Haftaya is temposu basliyor yine, her sürec yaninda zorluklarida getiriyor. Önce yazdigim gibi hersey alisana kadar zor ama bu durumlar beni psikolojik oluyor düsürüyor, yoruyor. Bir kres neden bu kadar yorarki insani degilmi???Bende mi bir tuhaflik var???Dün tuvalete yetisememis altina yapmis...Olacaktir böyle seyler ama onun diger cocuklarin icinde ne kadar utandigini düsününce üzüldüm...Bu sabahta Efsuuun cis kactiii diye bagirarak uyandi...

Ne zor bir sürecmis...

Yeni krese uyum

Bugün 3. günümüzdü yeni kresimizde. Basladigimiz günden beri Leon Can her gece uyandi ve korkuyorum yanimda kal Efsuuun diye agladi. Degisim onu etkiledi... Bu kadarini beklemiyordum dogrusu, ögretmenlerimiz Leon Can'in cabuk alisacagindan emindiler. Gerci baslayali 3 gün oldu daha ama yinede almaya gittigimde yanliz oynadigi görünce üzüldüm:(

Bugün birakmaya gittigimde bütün cocuklar masada oturmuslar kahvaltilarini yapiyorlardi Leon Can icin yer kalmamisti oda gitti en sondaki masaya oturdu tek basina, cocuklardan uzak bir yere. Onu orada öylece birakip gitmek üzdü beni. Diger kresle kiyaslamak belkide dogru degil ama oradaki ögretmenlerin sevecenlikleri ilgileri burada yok! Cisi geldimi büyük cocuklar götürüyorlarmis onu tuvalete, umarim cabucak ögrenir kendisi diyecegim ama tuvaletler yüksek kendi oturamaz. Ah bir an evvel gecsede günler alissa cocugum yeni yerine. Ben bir bu hafta evdeyim önümüzdeki hafta sabah 7 aksam 4 seklinde olacak düzenimiz. Iste uyandi yine, Thomas yaninda... Neyse cisi gelmis tuvalete götürdük yatti yine, umarim uyanmaz bu gece...

Biliyorum henüz cok erken ama insan yinede kafa yormadan edemiyor...