Az isli güzel bir kapanis olacak bugünJ Evde beni bekleyen isleri saymiyorum tabiiki. Bazen kendimi sabah kalkinca programlanmis bir robot gibi hissediyorum, söyle ay ben bugünde baska bisey yapayim olayi yok. Bugün isten cik, alisveris ya, eve git, temizlik, camasir, bitirki haftasonuna kalmasin. Bütün bu isler icin 1,5 saatin var, hizli ol! 16:00 da Leon Can’i al onunla tren raylarini kur, cuf cuf Eisenbaaahhnnn oyna, Lightening Mc Queen puzzelini yap, o arada acele mutfaga bak, yemek ne alemde. Sonra masayi hazirla yemek ye oglusla, Thomas daha gelmedi isten…
Yemekten sonra banyoya, disleri fircala, pijamayi giydir, aradaki mizirdanmalari „ama sen bana sunu yaptin, sen bana bunu yaptinlari“ saymiyorum. Derin nefes al…Saat 19:30 cumburlop yataga… Masal oku Yakari cd sini ac (ben cizgifilmini izlerdim, simdi Leon Can izliyor yada dinliyor), hadi sen Alis’e masal oku bende mutfagi toplayayim de… Mutfagi topla cayi koy, caysiz olmaz aksamlari, herseyden vazgecerim caydan aslaJ Üff anlatirken yoruluyor insan…
Bütün bunlarin yaninda nasil yetistireyimde vatana millete hayirli, saygili, sevgili bir birey olsun cabalari…
Ama her ne olursa olsun, bazen kafayi yiyecek gibi olsamda, sabahlari ben sana sarilmadim, öpmedim diye boynuma atlayan, sevgi dolu bir cocuk oldugunu her firsatta gösteren Leon Can, bütün stresi unutturuyorJ
Ah anne olmak zor, birde ikinciyi istemek delilikJ Ama söyle minnacik bisey, sarip sarmalayacagin korunmasiz, minicik, güzel kokulu, güzel olmazmiydi?? Olurdu valla hemde nasil!!
