30 Aralık 2010 Perşembe

Mutlu seneler...

Evet ilk ciddi hastaligimiz kres tatiline denk geldi. Allah’tan annemle Thomas evdelerde bakiyorlar Leon Can’a . Dün bende is cikisi yetistim doktora, obstruktif bronsit dedi doktor, virus sarmis her yanini:( Kücük cocuklarda sIk görülen bir durummus, hic duymamistim daha once. Damla verdi, bronslari aciyormus damla. Gece yine hic uyumadi, nefes alamadi, sanki bogazi sIkIlIyormus gibi sesler cikardi. Ilk gece cok panik olduk, ambulans cagiralim falan dedik, sonra uykuya dalinca Leon Can vazgectik. Doktor bakti, hem bronslar hemde burun icin damla yazdi. Önümüzdeki hafta devam ederse gelin mutlaka dedi. Kalbim evde kalaraktan geliyorum ise, her sabah mutfagin camindan el salliyor bana. Aradim simdi iyiymis bir tek sabah kahvalti yaparken öksürmüs…


Leon Can simdiye kadar hic böyle hastalanmadi, soguk alginligi falan oldu ama ciddi hic birseyi olmadi…

Anne hotlio arabasi var sen biliyormusun diyip duruyordu, anlamiyordum ne demek istedigini. Gecen Didem’cigimin Utku’sunun arabasiyla oynuyordu, arabanin altini cevirince, benim hotlio arabam var diye sevincten zipladi yerinden:) Kastettigi Hot Weehls’ miste biz anlamamisiz. Dün doktordan cikinca alisverise gittik, hadi dedim morali düzelsin, sevinsin biraz, kücük bir araba secti kendine. Gece onunla yatti…

Allah’im onu öyle nefes alamaz vaziyette görmek ne kadar üzücü, caresizlik cok kötü bir sey…Allah hepimizin cocugunu bagislasin bize, hep saglikli, mutlu olsunlar. Pakistan’da camurda yatan cocuklari gördüm bu sabah agladim, Allah kimseyi böyle felaketlerle sinamasin…

Birde ikinci kez izledigim “Öyle bis gecer zamanki” var caresizlik, üzüntü deyince. Izlememistim hic annem izledigi icin takildim öyle gecen hafta. Stres oldum izlerken, üzüntü, gözyasi… Onlarin caresizlikleri beni gerdi, cocuga üzüldüm falan, izlemiycem bir daha dedim kendi kendime…

Kocaman bir yil daha gecti ömrümüzden, acisiyla, tatlisiyla… Sürprizlerle dolu bir yil… Leon Can’in hergünün sahit olmaya deger oldugu bir yil… Allah cocuklarimiza, bize saglikli mutlu bir yeni yil göstersin, felaketler hic olmasin, tatillerimizi Türkiye’de gecirelim, New York’a gitmek istiyoruz, gidebilelim… Kisacasi ne diliyorsak olsun…

Hepinize mutlu seneler…

3 yorum:

banu dedi ki...

Efsun'cum çok geçmiş olsun... Büyüdükçe hastalıklarıda büyütor gibi geliyor bazen... Umarım tüm haztalıkları 2010'da bırakır, 2011'i turp gibi tamamlarız. Hepinize sağlıklı, mutlu, şanslı yıllar dierim. Sevgiler.

Pınarın Kulubesi dedi ki...

Efsun
geçirdiğimiz bronşitlerin haddi hesabı yok. Astım başımızda bir dert çünkü. O yüzden seni çok iyi anlayabiliyorum. O nefeslerin sayıldığı geceler en az 2-3 gece sürerdi üstüste sonra yavaş yavaş toparlardı. İki kez kortizon iğnesi olmak zorunda bile kaldı.
Daha çabuk toparlaması için. Çünkü küçükken o tıkanıklıklar daha bir yoğun ve riskli oluyor. Büyüdükçe akciğerlerinin de gelişmesiyle sıkıntı azaldı neyse ki. Hırıltısı olsa da tıkanıklığı olmuyor.

2 gün sonra size yakın diyarlara geliyoruz. Umarım havalar ısınmıştır. Önceki yazılarını okuyunca korktum resmen. Siz soğuktan 3 gün dışarı çıkmadı iseniz biz nasıl gezeceğiz oralarda 10 gün.
2011 de bütün dileklerin gerçek olsun. Türkiye'ye gelin görüşelim diye diliyorum ben de üstüne:)
New York'a gidin sonraki yıllarda da biz gidebilelim kısmetse:)


sevgiler

Deli Anne dedi ki...

Efsun'um aradan çok vakit geçmiş, inşaallah bu zamanz arfında Leon Can da tamamen iyileşmiştir.. sevgiler.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails