Bahcedeydik

Gecen hafta havalar cooook sicakti, bizde bu sicaklari firsat bilip attik kendimizi bahceye. Leon Can acik havada cosuyor, kücük birde bu kaydiragi aldik ona, ooh keyfine diyecek yoktu yani:) Birde bahcede orayi burayi kazmak en büyük zevklerinden.

Krestede hersey yolunda diyebilirim, birakinca kisa bir süre agliyormus egitmenin dedigine göre, taaki top ortaya cikip futbol oynaya kadar. O zaman unutuyormus herseyi:) Bakalim zaman ne gösterecek...

Bunlarin disinda, Leon Can'in gelisimini takip ediyorum, motorik ne alemde diye bakiyorum hep:) Pek cok kelimeler söylemeye basladi, bir yeri acidimi "bak uf" diyor, gözleri öyle kocaman acilmis, icime sokasim geliyor derler ya, aynen öyle oluyor! Kendi kendine yemege basladi, daha öncedende yiyordu ama simdi daha özenli yiyor. Agzini daha kolay buluyor yani:)

Hafta sonu arkadaslarimiz vardi, Leon Can'dan 10 gün kücük minisleriyle geldiler ziyarete, aslinda daha anne karnindan tanisiyor bizim minik adamlar. Doguma hazirlik kursunda güzel arkadasliklar edindik. Hep beraber hos bir aksam üstü gecirdik. Arkadaslara mercimek köftesi, susamli irmik helvasi, patates salatasi ve kakaolu kek yaptik, sadece irmik helvasini ve keki fotograflamisim gerisini unutmusum:) Bizim minik adamlar oynadilar beraberce, Leon Can tabiiki hic birseyini paylasmadi yine. Ama su anda okudugum bir kitaba göre bu gayet normal bir durummus ve cocugu bu yasta paylasmaya zorlamamak gerekiyormus. Bu dürtü ancak 3 yasindan sonra insanlarda gelismeye baslarmis. Bakalim merakla bekliyoruz ne zaman gelisecegini:)

Bu günlük bu kadar su siralar biraz yogunum malum is basliycak haftaya, bu hafta halledilecek herseyi halledeyim diyorum. Sürekli bir kosusturmaca hali var yani.

Sevgiler