Birazda benden

Yine biraz nefes almaya vakit var… Sabah kalktim hava kapali yine ama Allah’tan ise gelirken aydinlanmis oluyorda hava, baharin yavastan geldigini hissediyor insan. Birde bütün marketlerde satilan Paskalya süsleri, cikolatalari hatirlatiyor bana baharin geldigini. Hep Leon Can hep Leon Can birazda kendimden yazayim dedim:) Su siralar neler okuyorum ondan bahsedeyim, bir kac kitabi ayni anda okudugumdan (tipik ikizler galiba;)) bitmesi cooook uzun süren kitaplar okuyorum su anda. Cocuk egitimi, Montessori, Yiyorum Büyüyorum, derken arada kendim icinde bir kitap okuyorum ama bitmek bilmiyor acikcasi. Julie&Julia yi okuyorum ama sIkIldIm dogrusu. Cok miy miy miy bir anlatimi var, hadi basladim bari bitireyim diyorum ama iih zor bu gidisle. En heyecanla okudugum tek kitap Angels&Damons’di, Dan Brown’in bir gecede okudum. Leon Can’a hamileydi gözelerim patlaya patlaya okumustum, Thomas her uyandiginda kafayi yiyip yemedigimi sormustu:)

Annem Yiyorum Büyüyorum’u getirmisti, cok güzel bir yemek kitabi cocuklar iyin, tavsiye ederim. Okudugum cocuk gelisimi kitaplarinin faydasi oldu Leon Can’in egitimine. Tabii anne ve baba ayni anda hereket ederse faydasi oluyor bir egitimin. Bizde Thomas’a bunu sIk sIk hatirlatmak gerekti. Sinirlarini koyamiyordu Leon Can’in ama simdi daha iyicegiz. Hem baba hem cocuk bayagi bir yol katettiler:).

Güzel bir kaskol örüyorum koyarim fotografini. Hep böyle diyorum unutuyorum sonrada. Lahana kaskol firfir firfir takarim artik. Pazartesileri Ezel’i izliyoruz ailecek, ailecek derken Thomas ve ben sadece, Leon Can’in o saatte poposunda pireler ucusuyor:) Düsünüyorumda pek baska bir sey yapmiyorum dinleniyorum bol bol. Tatile ihtiyacim oldugunu hissediyorum yavas yavas. Türkiye’ye gidecegimize seviniyorum, Leon Can’a valiz ariyoruz, karar veremedik ne alacagimiza. En sonunda siradan bir valiz alip cikicaz isin icinden. Incik cinciga gerek yok öyle diye düsünüyorum.

Degisik yemekler deniyorum su siralar, gecen gün mantarli balik tava yaptim güzel oldu. Balik hergün yesem hiiiic hayir demem. Pazar günü cakma icli köfte yaptim firinda, cevizli falan, ama iki dilim yedim sadece:( Türkiye’ye gidene kadar bir kac kilo vereyim diyorum kendi kendime… Ah ne yapicaz bu kilolari bilmiyorum yani… Weight Watchers’a mi katilsam acaba, yok canim ben kendim basaririm diyorum ama demekle kaliyor sadece. Hamilelikten önceki kiloma döndüm ama dahada kilo vermek, Almanya’ya ilk geldigim zamanki kiloya ulasmak istiyorum. Bunun icin tam 10 kilo vermem lazim:( Imkansiz galiba…

Simdilik bu kadar, su siralar fotograflari laptopa atmaya üsendigimden pek fotografsiz oluyor yazilarim. Leon Can’in fotograflarini koymama annem cok karsi geliyor, herkes görüyor, nazar degecek diye:) Örgülerimin, Leon Can’la yaptigimiz el islerinin fotograflarini cekiyorum ama laptopa atmaya adam lazim. Bu aksam vakit ayirip biraz reklendirelim blogumuzu…

Benden simdilik bu kadar, ara ara yazdigim yazimin sonuna geldim.