Laterne Laterne Sonne, Mond und Sterne…

Dün aksam Leon Can efendiyle St.Martin fener alayina (St. Martinsumzug) katildik. Kreste kendi yaptigi fenerimizide aldik ciktik yola. Leon Can’in gözlerini kocaman acip bizimle birlikte yürüyen fenerleri izledi. Aksam karanliginda cok güzel bir görüntüydü dogrusu. Kreste sarkilarinida ögrenmisler, söyledi durdu Leon Can kendi kendine „Laterne Laterne Sonne ond und Sterne…“ Leon Can’in Laterne diyisi komik dogrusu, latiyerne latiyernee diye uzata uzata söylüyor Apti. Komsum aksanini cözemedi gitti:)

Yine yazacak coook seyim var, karman corman bir post olacak galiba. Hava yagmurlu, isyerindeyim yarim saattir calmiyor telefonum ama bu her an degisebilir. Leon Can’la ilgili yazacaktim, su son bir kac gündür acayip huy degistirdi benim cocugum. Herhalde büyüyor, yine bir büyüme atagi var herhalde (burada Wachstumschub diyorlarda türkcesi ne olaki??) bir türlü nasil davranacagini bilemiyor. Sanki kendiyle, vücuduyla nasil basa cikacagini bilemiyor. Örnegin iki gündür kresten eve dönünce uyumuyor, bagiriyor deli gibi, ciglik cigliga agliyor. Demirden sinirleri olmasi yada en iyisimi sinirlerinin alinmis olmasi gerekiyor insanin. Anne yorgun isten geliyor, Leon Can cildiriyor, görülmeye deger… Hayir yatmayada zorlamiyorum ama ne yapsam hosuna gitmiyor. Dün tamam hadi gel yatmayalim, oyun oynayalim dedim, once jaaaaa dedi sonra salona gelince atti kendini yere aglamaya basladi. Birde sag gözüne bir sey kacmis gibi vurdu durdu gözüne, sanki cikaramayinca dahada sinirlendi dahada hizli bu sefer kafasina vurmaya basladi. Ellerini zor zaptettim desem yeridir, ellerini tutunca bana bir kafa atti, tamam dedim burnum kirildi! Okudugum kitaplarda bu dönemim normal oldugunu belirtiyor , anne babanin cooooook sabirli olmasi gerekiyormus. Kres ögretmeniz, böyle kriz gecirdiginde üstüne gitmeyin dedi. Kendi haline birakin tavsiyesinde bulundu ama birakinca kendi haline mosmor olana kadar agliyor. Biryerimi aciyor, nedir bu memnuniyetsizligin nedeni bilemiyorum. Bakalim daha kac milyon kere huy degistirecegiz??? Tabii iki gündür öglen uykusu uyumayinca aksamlari daha saat 8 olmadan serildi yatagina. Bugün 6 da uyandi, ise giderkende uyudu arabada. Insanin sinirlerine hakim olmasi ne kadar zor!!! Ama onun bir kabahati yok, bilemiyor icinde bulundugu durumla basetmeyi. Yardimimiza ihtiyaci var diye deriiiin bir nefes alip sariliyorum Leon Can’a ve canim benim biliyorum sinirlerin bozuk, neye kizdin sen diyerekten basliyorum onunla büyük insanmis gibi konusmaya… Zor ama cok zor. Leon Can’a Jack Nicholson gibi bir doktor lazim su siralar. Adam Sandler’la oynadigi Wut Probe’ye cok gülmüstüm. Agresyon terapisti lazim benim ogluma:)

Himm baska neler yapiyoruz… Leon Can’la bol bol resim yapiyoruz, resim yapmayi cok seviyor. Birde tamirat yapmayi tabiiki. Sarki söylüyoruz, cocuk tekerlemeleri kitabimiz var, onu aciyor “nerde backe Kuchen “ diye o tekerlemeyi ariyor. Tekerlemelerin hangisinin hangi sayfada oldugunu biliyor. Sanki okuyormus gibi kendi kendine söylüyor sonra. Gecen günde fis fis kayikci diye geziyordu evde. Disarida onu görenler konusmasina hayret ediyorlar, cok düzgün tane tane konustugunu söylüyorlar. Ben hergün gördügüm icin bana degisik gelmiyor tabiiki. Kreste sabahlari gelen cocuklari isimleriyle „guten Morgen“ diye selamliyormus. Sosyal cocugum benim:) Bu konuda kresin cok faydasi oldu diyebilirim. Zaten insanlarla kontak kurmayi seven Leon Can cicek gibi acti:) Keske Türkiye’dede herkes gönderebilse cocugunu krese. Tabii birde kresteki ögretmenlerde pi-nik kus Ayca’nin yazdigi gibi „imdaaaaat“ lik olmasalar! Ben bizim ögretmenlerden memnunum,iyiler, cocugun kendi özgüvenini kazanmasi yönünde prensipleri. Örnegin koymuslar ortaya selpak mendil kutusunu, burnu akan kendi gidip oradan alip siliyor burnunu. Tabii ne kadar silebilirlerse ama olsun, simdiden ögreniyor cocuk kendi kendine bir seyler yapmayi. Leon Can evde ne yaparsak yapalim herseyi kendi yapmak istiyor. Kresin kazandirdigi cok seyler oldu canim, iyiki o krese baslamis bende ise:)

24 Aralik Noel burada, marketlerde simdiden Noel havasi esiyor, cikolatalar, kurabiyeler, neler neler… Allah’tan sevmem pek Noel tatlilarini, cikolatalarini. Dün Leon Can’a bir tane Advents-Kalender aldim. Türkce’si ne bilmiyorum. Kocaman bir Noel baba, takvim seklinde, Aralik ayinin 1inden 24 üne kadar kücük cepler yapmislar, her cebe kücük bir hediye konacak. Hergüne bir hediye hesabi:) Leon Can’in dolabinin koluna astim Noel babayi, boyu neredeyse bizim Apti’den büyük , dün gece yatarken gitti yanina iyi geceler Noel baba diye sarildi öptü yanagindan öyle gitti yatagina:)

Bu günlük benden bu kadar Abbas birazdan yolcu eve dogru. Önce kücük adam kresten alinacak sonra yorgunluktan neredeyse gözler kapanarak yola devam edilecek ( yok canim kapanmiyor gözler, annem falan okurda neme lazim, neee uyuyomusun sen yollarda diye panik olmasin kadincagiz!), evde biraz durup konservatuvarin müzik kursuna gidilecek. Aslinda Thomas’i tavlasam o götürse Apti’yi kursa, bende trekkinci senin outdoorcu benim dolassam. Yada sadece yatip 5 milyon saat uyusam:)